içime baktım toz dolmuşum
kir pas olmuşum, toz dumanım
kitaplarım sararmış raflarda
buruşmuş sayfaları, kopmuş bazıları
yenilerde gezinmiştim oysa aralarında
yoktu o zaman bu küf karası
sevdiğim sayfaları karıştırmış
bunların hepsiyim demiştim
neler görmüş, atlatmışım
seçimler yapmış, acıyla dalaşmış
düşe kalmışım hep en derinde
kalkmış sonra, yol almışım
uzaklaştıkça yaşanandan
yaklaşmışım kendime
barışmışım, ya da öyle sandım
şimdi yine tozlu raflarım
değmek istemiyorum hiçbir şeye
No comments:
Post a Comment