Revisiting

Jin Young Yu

ne zaman yeniden olacağım ben....

yazmak, görüntülemek, inşa etmek

yapılandırmak, şekillendirmek gerçekliği

olduğu gibi kabul edemediğimden

olan hali hep hayal kırıklığı, hep melankoli

öğreniyor muyum yoksa değiştirmeyi

yalnız kendimi değil, değdiklerimi

kalsam da yaşamdan bir dakika geri

denemeli, üstüne gitmeli, malı-meli

dışarda görünür bir yaşam, şeffaf, saygıdeğer

içimde farklı bir dünya, özel, ulaşılmaz

görüntülerim yansıtsın hüznü, fırtınayı

yaşamdan çalınmış durgun anları

bizi yollara çağıran, gitmeye iten yalnızlığı

hep bulduğumuz, bulacağımız boşluğu, kozayı

çağlayan dalgalar, haykıran ağaç dalları

eflatun-beyaz danteller süslesin karanlığımı

ışık sızarsa içeri yalasın aşılmaz duvarlarımı

değsin, okşasın, sarsın, kapatsın yaralarımı

...

kullanıma açıyorum kendimi

benden doğru uzanılsın dışarı

benim ellerimle dokunulsun sevgiliye

gözlerimle gülünsün geleceğe

kalbim sonsuza atsın birleşmelerde

ellerim uzansın bitimsiz özlemlere

canım çekilsin sessizliklerde

ölüp gideyim aşklar can çekiştiğinde

bugün de öylesine bir gün

ama farklı olacak elbet bir gün

hep kaybedecek miyim sahiden

bana inanç enjekte eden mi var, yoksa

yine ben kendim miyim?

-